Strijdlustig team in Goirle

Van het ene op het andere moment werden we gevraagd deel te nemen in de hoofdklasse. Daar werden we als team blij mee verrast, maar ook deels mee overdonderd. We hadden de gedachten dat we waarschijnlijk wel weer kampioen in de regio zouden worden, deze gedachte sloeg om naar, hoe gaan we ons manifesteren tegen al die sterke clubs. Maar met deze gedachten groeide ook de vechtlust om ons te bewijzen.

Op 5 oktober was het dan zover, de Stick-Flyers E1 mocht zijn gezicht voor het eerst laten zien in de Hoofdklasse. De eerste wedstrijd was tegen de degradant van de superleague, met ander woorden dit moest een wedstrijd worden van overleven. Alle vaardigheden die we in Zürich hebben geleerd, hebben we in de strijd gegooid en al zeg ik het zelf, we hebben het niet slecht gedaan. Ook al verlies je een wedstrijd, toch kan je dat een voldaan gevoel geven.

In de tussenliggende tijd is er een ding wat moet gebeuren???..laden. Niet alleen de stoel maar ook wij. Wedstrijden van 40 minuten is wel even andere koek dan wedstrijden van 20 minuten. Dus een beetje tijd om bij te tanken hadden we wel nodig.

De volgende wedstrijd was tegen de nummer twee van vorig jaar, dus ook deze wedstrijd zouden we onze best doen de schade zo beperkt mogelijk te houden. En dat hebben we gedaan. Als we eenmaal de bal bezitten heeft de tegenstander een hele kluif aan ons, want we laten hem niet los. Ook al zullen we dan de overkant niet halen met de bal, dan blijven we gewoon rondjes om Vera rijden. Met als motto zolang wij de bal maar hebben kunnen zij niet scoren. En ?? DAT WERKT. In de hitte van de strijd heeft Viola met haar gevaarlijke violaballetjes een doelpunt weten te scoren. Ook deze wedstrijd voelde bij mij niet als een nederlaag. We hebben laten zien dat we wel degelijk wat in huis hebben en dat we het de tegenstander behoorlijk lastig kunnen maken.

De laatste wedstrijd was uitgevallen, maar voor deze dag vonden we dat niet zo'n probleem. Al die zenuwen en inspanning hadden voor dag 1 genoeg energie gekost. We gingen naar huis.. moe maar voldaan.