Stick-Flyers E1 toont wederom zelfvertrouwen
Gepost door Niels ten Hagen op 17-05-2004 - 17:14Zaterdag 15 mei verscheen SF-E1 voor de tweede maal in mei op de Brabantse velden. In het zonnige Goirle liet de Zwolsche formatie zien terecht op de tweede plaats te staan in de Hoofdklasse. Het team kon de hele dag gebruik maken van de, door Assist beschikbaar gestelde, Turbo Twist. Deze supersportrolstoel was voor de zoveelste maal een garantie voor watervlugge aanvalspatronen.
In de eerste wedstrijd stond de laatste rivaal tegenover de Stick-Flyers. De EMHC Bulls waren er, na de kraker van twee weken geleden, op gebrand hun gram te halen. SF-E1 blaakte echter van het zelfvertrouwen en speelde met haar tegenstander. Met sterk positiespel en een dodelijke pressie werd alle energie uit de Eindhovense spelers geperst. René van Enk en Arianne Eulink maakten de tegenstanders horendol. Nadat de Bulls waren uitgeraasd, werd het tijd om te scoren. Door de inbreng van Hilde en Niels ten Hagen schakelde het team om naar een aanvalssysteem met veel positiewisselingen. Twee snelle doelpunten braken de Eindhovenaren en de wedstrijd was gespeeld. In het vervolg van de wedstrijd wisselde SF-E1 naar hartelust van systeem en liet de Bulls daarmee telkens in verwarring. Het eerste team bepaalde het tempo van de wedstrijd. Een sterke 4-1 was dan ook dik verdiend.
De tweede wedstrijd stond vooraf al te boek als 'een makkie'. Keistad Rollers was net als eerder de Bulls slechts een speelbal voor de Friesche trots. Het krachtverschil was nu echter veel groter tegen deze gedoodverfde degradant. Stick-Flyers kon het zich zelfs veroorloven om vaste keeper Vera Voorbach en topverdediger John Stuurman een helft rust te gunnen. Onze international Michiel Schrijvers kende echter geen genade met de vereniging waar hij ooit zijn loopbaan begon. Met acht treffers toonde hij zich "de beul van Goirle". Arianne Eulink had veel profijt van de geleende sportstoel van Meyra en samen met Hilde ten Hagen in de Turbo Twist maakten de dames de score compleet. Het arme Keistad moest met 10-0 in de zak naar huis.
Slechts wanneer van de laatste tegenstander die dag gewonnen zou worden, was er de minimale kans op het kampioenschap in de Hoofdklasse. BISO '65 was echter al twee maal te sterk gebleken, dus die kans was niet reëel. Bovendien verliepen de vorige ontmoetingen uiterst grimmig en was van mooi hockey nauwelijks sprake. Dit maal werd de wedstrijd geleid door toparbiter Edwin Jansen. Deze maakte zijn naam waar en de wedstrijd was hard, doch sportief. De ploeg uit Breda bleek ondanks het sterke spel van de Stick-Flyers net een maatje te groot en werd in deze wedstrijd terecht kampioen van de Hoofdklasse.