Flyers E1 on the roll

Het eerste team mocht zaterdag 20 november afreizen naar Amsterdam voor de 2e competitiedag in de Play Offs voor de Hoofdklasse/Superleague. Voor de ex-Tigers in het team was het een weerzien met hun oude thuisbasis waar ze zoveel jaren hadden gespeeld. Maar niet alleen dit drietal voelde zich op hun gemak. Het hele team zat lekker en ging met een goed gevoel naar Amsterdam. Voor het eerst was bijna iedereen in het bezit van een goede rolstoel. Arianne speelde voor het eerst in haar nieuwe Permobiel en Hilde en Michiel hadden een Turbo Twist te leen van onze sponsor Assist. Met de straftraining nog vers in het geheugen waren de spelers gebrand op een goede prestatie. Dat het geen makkie zou worden was bekend. De twee tegenstanders van die dag zijn gerenommeerde Superleagueteams terwijl Stick-Flyers zich normaal gesproken mag rekenen tot de top 3 van de Hoofdklasse, een treetje lager dus.

De Pont was de eerste tegenstander. De sympathieke rotterdammers zijn een klasse apart. Bovendien zijn zij de enigen die Starriders de laatste 10 jaar zo nu en dan van de landstitel kunnen houden. Stick-Flyers startte echter vanuit een sterke verdediging waardoor het zo gevreesde combinatiespel van De Pont niet op gang kon komen. De eerste goal was zelfs voor de Friese formatie. Na een snelle aanval werd de doelman van het Nederlands team verrast. Na deze snelle goal kwam De Pont goed terug, maar de strijd bleef gelijk op gaan. Halverwege de eerste helft nam de tegenstander bij 2-2 een time-out. Uit ervaring wist Stick-Flyers wat ze te wachten stond. Desalniettemin lukte het de Rotterdammers om hun individuele kwaliteiten de doorslag te laten geven. De geflatteerde eindstand (3-10) verhult dan ook het uitstekende spel van de Stick-Flyers.

Target Angels uit Tilburg was de tweede opponent. Deze ploeg staat hoog aangeschreven en pretendeert binnen afzienbare tijd aanspraak te kunnen maken op het kampioenschap in de Superleague. Hun jonge international was echter afwezig dus de Flyers roken hun kans. Met goed teamspel en geconcentreerd verdedigen, trokken de Friezen het spel al snel naar zich toe. De voorsprong was al na enkele minuten een feit en de spitsen mogen zich aanrekenen dat deze niet snel uitgebreid werd met 3 of 4 goals. Door het gemak waarmee de wedstrijd onder controle was gekregen, verslapte de verdediging even. Na een snelle uitbraak kwamen de Tilburgers, geheel tegen de verhouding in, langszij. Voor de rust werd het overwicht nog in een doelpunt uitgedrukt. Een 2-1 ruststand in het voordeel van Stick-Flyers was dan ook meer dan verdiend. De wedstrijd werd na de rust spannender en vooral harder. Target compenseerde hun gebrek aan kwaliteit met zware overtredingen en onsportief gedrag. Het lukte de scheidsrechters niet meer om de wedstrijd onder controle te krijgen waardoor deze uit de hand dreigde te lopen. Mentaal is 'het knuffelteam' echter enorm gegroeid na de ervaringen met Ramazan en zijn teamgenoten. In plaats van de koppies te laten hangen gingen de mouwen van de Canadien-shirts omhoog en het werd hard tegen hard. Na een onnodige strafbal voor de Brabo's werd het 2-2 en bloedstollend. Hilde (gat in haar hoofd) en Michiel (gekeusde neus) moesten het bekopen maar van opgeven wilden beiden niet weten. In de slotseconde kon de gerechtigdheid haar zege vieren. Met een fantastische teamgoal werd de wedstrijd in Fries voordeel beslist en gingen de drie dure punten op een skûtsje mee naar het koude noorden.